เรียนปอโท เลือกเรียนสาขาที่ชอบหรือสาขาที่นิยม

Sharing is caring!

ถือว่าเป็นปัญหาโลกเเตกมากๆเลยกับการสับสนในเรื่องของการเรียนต่อโท ระหว่างสาขาที่ใช่ กับสาขาที่เป็นที่นิยมหรือเป็นที่ต้องการของเหล่าบรรดาบริษัทยักษ์ใหญ่
​ซึ่งสาขาที่ใช่กับสาขาที่มีความมั่นคงทางด้านการงาน คือ มันก็ดีทั้งสองอะเนอะ… ดีกันคนละเเบบ เลยเข้าใจแหล่ะว่า

พอถึงเวลาเลือกละมันเครียดอ่ะ มันยากอ่ะ มันเลยทำให้ดูคิดหนัก…

​เเต่นั่นมันเเค่ในความคิดเเค่นั่น….

​เพราะในความจริงคนที่จะมานั่งเครียดกับเรื่องเเบบนี้มันก็เป็นเฉพาะคนที่ไม่ชัดเจนกับอนาคตตัวเองเเค่นั้น

​ทำไมถึงต้องบอกว่า.. เป็นเฉพาะคนที่ไม่ชัดเจนกับความคิดตัวเอง? ง่ายๆเลยว่า..

​1. ถ้าคนที่เขาเเพลนอนาคตตัวเองไว้อย่างชัดเจน เขาจะไม่มานั่งคิดเด็ดขาดว่า เอ่อ ..สาขานี้ดีนะหางานง่ายดี ดูที่ไหนๆก็ต้องการแต่คนจบสาขานี้ เเต่สุดท้ายก็ชอบสาขานี้มากกว่าอยู่ดี…ตรงจุดนี้ คนที่เขาเเพลนอนาคตตัวเองไว้อย่างชัดเจนนั่นเขาจะสามารถตัดจบได้โดยที่ไม่ลังเลเด็ดบาด

​2. ถ้าคนที่รู้ว่าตัวเองมาทางไหน ถนัดทางไหนเเต่ทางที่ถนัดมันดันหางานยาก…แต่เขามีความสุข มีความคิดที่จะไปต่อในทางที่เขาชอบ เขาเองจะสามารถทำหรือสร้างมูลค่าในสิ่งที่ตัวเองชอบ ตัวเองถนัด ออกมาแบบที่มีมูลค่าสูงได้โดยอาศัยความรู้ที่เลือกเรียนต่อนี้มาเป็นพื้นฐาน เเล้วค่อยต่อยอดต่อไปเรื่อยๆ เพียงเพราะเขาเหล่านั้นคิดแค่ว่า

​“ ความสุขเล็กๆย่อมเป็นแสงสว่างนำไปสู่ความสุขที่ยิ่งใหญ่อยู่แล้ว”

​3. คนที่ฉลาดในการใช้ชีวิตในโลกของความเป็นจริง เขาจะคิดได้เสมอว่า…ต่อให้เขาอยากเรียนต่อในสาขาที่หางานได้ง่าย เเต่เขาไม่ได้มีความรู้พื้นฐานในเรื่องนั้นๆก่อนเลย มันคงจะยากที่เขาจะเรียนจบได้เเบบสวยๆจนได้งานทำ หรือไม่ก็อาจจะรู้ว่ามันไม่ใช่ทางเลย ต่อให้พยายามแล้วมันก็ไม่ใช่ ไม่ได้แฮ๊ปปี้ จนถอยหลังกลับมาตั้งหลักใหม่ทั้งๆที่เดินไปถึงทางกลางทางเเล้วก็ได้ ซึ่งข้อนี้มันทำให้เห็นเลยว่า เลือกทางเดินผิดย่อมเสียเวลาแน่นอน

..เเค่เหตุผล 3 ข้อนี้ก็คงทำให้มองออกเเละคิดได้เเล้วไหมว่า… อนาคตใน ป. โทของคุณนั้นควรไปทางไหนดี
​การมองการไกลมันเป็นสิ่งที่ดีนะ

​เเต่ก็ไม่ควรมองการไกลจนไกลเเบบที่ไกลเกินความเป็นจริงเเละความถนัดของตัวเองจนทำให้ความสุขของชีวิตที่แพลนไว้มันหายไป

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *